11-ci mektub

imam Ali eleyhis-salamin dushmene teref gonderdiyi qoshuna olan tovsiyelerindendir.
Ne vaxt siz dushmenle rastlashsaniz ve ya dushmen sizinle rastlashsa (qarshi-qarshiya gelseniz), gerek sizin qoshunun dushergesi hundur yerlerde (tepelerde), ya daglarin eteyinde, ya da chaylarin kenarinda olsun ki, size komek etsin, (onlarin ellerinin size chatmasina) mane olsun. Hemchinin sizin (dushmenle) doyushunuz gerek bir, yaxud iki terefden olsun. (chunki bir neche terefli doyushun neticesi perakendelik, zeiflik ve meglubiyyetdir.) Daglarin yukseklikleri ve hamar tepelerin ustunde ozunuz uchun gozetchi qoyun ki, dushmen size teref gelmesin, ister ([mebada gelsin] deyib) qorxdugunuz yerden, isterse de (hemin istiqametden gelmemesinden) emin ve arxayin oldugunuz yerden. (Ola biler ki, gozlenilmeden hemin yerden gelsin. Bele olanda gozetchiler uzaqdan dushmenin gelmesini gorub sizi xeberdar ederler ve siz, onlarin qarshisini almaq fikrinde olarsiniz.) Bilin ki, qoshunun qabaginda gedenler onun gozetchileridir ve qoshunun qabagindakilarin gozetchileri (qoshunun qabaginda geden bir neche nefer) keshfiyyatchilardir. Bir-birinizden ayrilmaq ve perakendelikden chekinin. (Bir yerde) dushen zaman (oturaq salanda) hamiliqla dushun ve (hereket ederek) kochende hamiliqla koch edin. Gece sizi buruyende (axsham gelib chatanda) nizeleri (oz etrafinizda) dairevi (shekilde) yerleshdirin (ki, dushmen gece basqin edende mudafie aletleri eliniz chatan yerde olsun). Yuxunu dadmayin (rahat yuxuya getmeyin), az miqdar ve suyu agizda dolandiraraq chole tokmek qeder istisna olmaqla! (Murgu vurun, amma rahatliqla yatmayin. chunki dushmen oyaq olar ve gece basqin etmek fikrine dushe biler.)