14-cu mektub

imam Ali eleyhis-salamin Siffeyn muharibesinde dushmenle (sham qoshunu ile) qarshilashmamishdan qabaq oz qoshununa olan tovsiyelerindendir (ki, onda onlara qelebe yolunu gosterib ve onlari qadinlari incitmekden chekindirib).
Onlar (sham qoshunu) sizinle doyushe bashlamayinca siz muharibe etmeyin (muharibeye bashlamayin). chunki Allaha shukr olsun ki, sizin delil ve subutunuz var. Sizin, onlar doyushe bashlamayinca onlarla muharibeye bashlamamaginiz da, onlara qarshi olan diger bir subut ve delilinizdir. Buna gore de eger (onlar muharibeye bashlayaraq sizi de doyushe vadar etseler ve) Allahin emr ve isteyi ile (onlar meydandan) qachmaq ve meglubiyyetle uzleshseler, qachanlari oldurmeyin, acizleri yaralamayin, yaralini oldurmeyin, qadinlari hetta sizin sherefinizi soyseler ve bashchi ve boyuklerinize nalayiq sozler deseler bele, (onlari) incitmekle tehrik etmeyin. chunki onlarin guc, can (irade) ve agillari zeif ve sustdur. Bize (Hezret Peygemberin – sellellahu eleyhi ve alih – zamaninda) emr olundu ki, onlardan el goturek, halbuki onlar mushrik idiler. (Demeli, zahirde islami qebul etdiklerini bildirseler, mutleq onlara toxunaraq incitmekden chekinmek lazimdir). Cahiliyyetde kishi bir qadini dash ve ya chomaq ile vursaydi, buna gore onu ve ovladlarini mezemmet ederdiler.