sehife 1 den 2 -e qeder.
  1  226-ci xutbe

imam Ali eleyhis-salamin xutbelerindendir (Nehrevana dogru hereket etmezden once buyurmushdur).
Heqiqeten boyuk Allah dunya ehlini ilahi ezabdan qorxudan ve ozune nazil edilene emin olan Mehemmedi (sellellahu eleyhi ve alih) gonderdi. Siz, ey ereb qovmu, sizler o vaxt en pis (shirk ve butperestlik olan) dine etiqad edir, en pis yerde (Hicazda) yashayirdiniz (oralar quraqligin, fitne-fesadin chox oldugu bir yer idi). Dashliq torpaqlarda ve sanki karmish kimi sesden urkmeyen chox zeherli ilanlarin arasinda heyat surur, qara chirkab suyu ichir, berk xorekler (elenmemish arpa unu, xurma cherdeyinin unu ve kertenkele kimi) yeyir, bir-birinizin qanini tokur, qohum-eqrabanizdan uzaq gezerdiniz (guzeranizin agirligina ve exlaqinizin pisliyine gore qohumlarla elaqe saxlamirdiniz). Aranizda butler asilmishdi (oz ellerinizle yaratdiqlariniza perestish edirdiniz) ve gunahlardan chekinib uzaqlashmirdiniz.

Bu xutbenin bir hissesidir
(Hezret Peygemberin vefatindan sonra bashina gelenleri qisa shekilde beyan edir: Muxaliflerim menim haqqim olan xelifeliyi qesb etdikde)
belelikle, (oz ishlerimi) fikirleshib gordum ki, oz Ehli-beytimden (Beni-Hashimden) bashqa yaverim yoxdur, (onlar da bu qeder eleyhdarlarimla mubarize apara bilmezdiler. Buna gore de) onlarin oldurulmesine razi olmadim. chop batmish gozumu yumdum, sumuk bogazimi tutsa da uddum, teneffus yolunun tutulmasina (qem ve kederin choxlugundan) ve elgem otundan (olduqca aci bir bitkidir) daha aci sheylere dozdum.

Bu xutbenin bashqa bir hissesidir