imam Ali eleyhis-salamin kelamlarindandir.
(ozunun ve Hezret Peygemberin diger sehabelerinin muqeddes islam dinine komek uchun aparilan muharbelerdeki fedakarligini ve donmezliyini beyan ederek oz sehabelerini Allah yolunda cihada ve dushmenlerle muharibeye heveslendirir ve onlarin bu ishde sustluyunu pisleyir.)
Biz Allahin peygemberi (sellellahu eleyhi ve alih) ile oldugumuz vaxt (islam dinine komek uchun) oz atalarimizi, ovladlarimizi, qardash ve emilerimizi (doyushlerde) oldururduk. Bele reftar iman ve etiqadimizi choxaldirdi, itaet yolunu tuturduq ve dogru yolda donmezliyimiz choxalirdi. Agrilarin yangisina dozumumuz ve dushmenle cihad yolunda seylerimiz daha da artirdi. (Peygember dovrunun muharibelerinde doyush uslubu bele idi ki,) bizlerden biri dushmenlerden biri ile bir-birine hucum edirdi ve onlardan biri bashqasina olum cami ile doydurana qeder iki erkek heyvan bir-birinin canina dushen kimi bir-birinin ustune dushurduler (bir-birini oldurmek qesdinde olurdular). Bezen biz dushmene zefer chalir, bezen de dushmen bize qalib gAlirdi. Allah bizim dogrulugumuzu gorduyunden (islam yolunda her sheyden kechmeyi gosterdik) devenin istirahet vaxti sine ve boynunu yere qoydugu tek, islam mohkemlenene (din nizamlanana), oz yerlerinde yayilana qeder dushmenlerimizi xar, qelebeni ise bize nesib etdi. (islam dushmenin iztirab ve narahatligindan xilas oldu, onun heqiqetleri dunyanin her yanina yayildi.) oz canima and olsun, eger (islam dinine komekde) reftarimiz sizin kimi olsaydi, (dushmenle doyushde sizler tek sustluk ve sehlenkarliq etseydik) dinin bunovresi qoyulmazdi (Allaha iman olmazdi) ve iman agacinin budagi goyermezdi (islamin qanunlari yayilmazdi). And olsun Allaha! Bu (beyenilmeyen) reftariniza gore (doyushde sehlenkarliginiza gore, dunyanin devesinden sud evezine) qan sagacaqsiniz ve ondan sonra (dushmen size hakim kesildikde) peshman olacaqsiniz.