70-ci xutbe
imam Ali eleyhis-salamin iraq camaatini pislediyi kelamlarindandir. (Hezret buyurdu:)
Boyuk Allaha shukr ve sitayishden ve Hezret Peygembere salamdan sonra, ey iraq camaati! Siz hamilAliyi basha vurduqdan sonra ushagini salaraq, olu dogan, eri olen ve dulluq muddeti uzun cheken, (oldukden sonra oglu ve eri olmadigina gore) tamamile yad adamlarin, irsine sahib chixdigi hamile qadin kimisiniz. Bilin ki, Allaha and olsun, men oz ixtiyarimla size dogru gelmedim (Medineden yola dushmeyim, size teref gelmeyim ve Kufede qalmagim ureyimce deyildi). Ancaq (Cemel doyushunde Hicaz qoshunu komek barede ehdine vefa etmediyine gore, sizin qoshunu istedim. Buna gore de) nachar qalib geldim. Mene xeber chatib ki, siz (nifaqa ve ikiuzluluyunuze gore) deyirsiniz: [Ali yalan deyir. Allah sizi helak etsin! (oz rehmetini sizden uzaq tutsun!) Kime yalan danishiram? Allah baresinde yalan danishiram? Men ki, ona ilk iman getiren shexsem. Yoxsa onun Peygemberinin adindan yalan qoshuram? Men ki, onu tesdiqleyen ilk shexsem. Allaha and olsun, bele (sizin dediyiniz kimi) deyil. Dediklerim dogru, sozlerim aydindir. Siz (bu sozleri Peygemberden oyrendiyim) vaxtlar orada yox idiniz ve (eger olsaydiniz bele) onu eshitmeye layiq deyildiniz (qeybin xeberlerini basha dushmediyinize gore size gizli qalmishdir). Vay (menim yalan danishdigimi soyleyenin) anasinin halina! (Yeni, anasi onun yasini tutsun. chunki) pulsuz muamile edirem (umacaqsiz ve pulsuz her sheyi oyredirem). Onun qabinda bir shey olsa (bacarigi olsa), bundan sonra heqiqeten sozumun dogrulugunu basha dushecek.
