Xütbeler
96-ci xutbe

imam Ali eleyhis-salamin (zulmkarin son neticede oz cezasini goreceyini, Allah-tealanin ondan sorgu-sual edeceyini bildirdiyi, sonra oz qoshununu Muaviye ve qoshunu ile muharibede sehlenkarliqlarina gore danlayib qinadigi) kelamlarindandir.
Allah-teala zulmkara mohlet verse, onun sorgu-sualindan hech vaxt kechmez. Yolunun ortasinda, agizin suyunu bele kechmeye qoymayan bogazi qurudan qemli ve kederli bir yerde (dunyadaki chetinlikler ve olumun agir anlarinda) pusqudadir. (Sanki onun yolunun ustunde dayanib ki, onu lazim olan vaxtda cezasina chatdirsin.) Agah olun. And ichirem canim guc ve qudretinin Alinde olana ki, bu deste (sham qoshunu) sizlere qalib gelecek. Bu, onlarin haqqa sizden daha layiqli olmalarina gore deyil, emirlerinin (Muaviyenin) batilini qazanmaga (fermanini yerine yetirmeye) telesmelerine ve sizin menim haqqim uchun gec terpenmenize goredir. (Padshah ve emirin) ummet ve reiyyetler(i) her an oz rehberlerinin zulmunun qorxusu ile sabahi achirlar (ki, mebada itaetsizliklerine gore cezalandirsin). Ancaq men seherleri oz reiyyetimin qorxusu ile achiram (Allahdan qorxduguma gore onlara zulmu reva gormurem, onlar ise mene zulm edir, sozume qulaq asmirlar.) Sizi dushmenle cihada, doyushe getmeye chagirdim, getmediniz ve (doyushe getmeyin xeyrini ve getmemeyin ziyanini) xatirlatdim, eshitmediniz, gizlinde ve ashkarda sizi devet etdim, yerine yetirmediniz, oyud-nesihet verdim, qebul etmediniz. Siz burada olsaniz da yox kimi deyilsinizmi? (Sozlerimi eshitmeyib oyudlerimden faydalanmirsiniz.)
Sizler qulamlar ve reiyyet olsaniz da boyukler ve bashchilar kimisinizmi? (ozunuzu rey sahibi hesab ederek menim kimisine itaet etmirsiniz) hikmetleri (ve boyukluyu, dunya ve axiret seadetini ehate eden sozleri) sizler uchun deyirem, (vehshi heyvan kimi) ondan urkursunuz, sizlere gozel oyudlerle nesihet verirem, ondan uzaqlashirsiniz (qebul etmirsinz). Sizleri fitne-fesad salanlarla (sham ehli ile) cihada regbetlendirirem, sozum sona chatmamish haminizi Seba ovladlari kimi daginiq gorurem. oz meclislerinize qayidirsiniz (gedib gAlirsiniz), bir-birinizi oz oyudlerinizle aldadirsiniz (her birisi bashqasina [ele etmek, bele etmek lazimdir] deyir, ancaq ozu ise bir addim bele atmir). Her seher erken sizleri (dushmenle doyushe hazir olmaginiz uchun shumshad chubugu kimi) duzeldirem, her axsham eyilmish kamanin arxasi kimi ustume qayidirsiniz (doyushe getmekden boyun qachirirsiniz). oyud veren aciz qaldi ve qulaq asan (ishi) chetin sandi. (Bundan sonra, bele reftarla menim nesihetimin size tesiri yoxdur.) Ey bedenleri burada olanlar, agillari ise tapilmayan, dushunceleri muxtelif olanlar! (Bir yerde toplashib agilin gosterishine emel etmeyen ve ishlerde her biri oz nadurust dushuncelerinin ardinca gedenler). Onlara (nifaq, ikiuzluluk ve fikir ayriliqlarina) gore bashchilari (fitne-fesada) mubtela ve giriftar olanlar. Sizin emiriniz (imam eleyhis-salam) Allaha itaet edir. Siz ise onun gosterishine uygun reftar etmirsiniz. sham ehlinin bashchisi (Muaviye) Allaha qarshi gunah ve itaetsizlik edir, onlar ise onun mutileridir. Allaha and olsun, isterdim ki, Muaviye sizler uchun serraf kimi menimle alver etsin, (on gumush dirheme beraber olan) bir qizil dirhem verim ve bir gumush dirhem alim, sizin on neferinizi menden alsin ve qoshunundan bir nefer versin.
Ey Kufe ehli, sizde (reftarinizda olan) uch sheye ve (esla sizde olmayan) iki sheye gore qeme, kedere batmisham. (Sizde olan uch sheyin birincisi budur ki,) qulaginiz olsa da karsiniz, (ikincisi) danishsaniz da lalsiniz ve (uchuncusu) gozunuz olsa da korsunuz (qulaginiz, diliniz ve gozunuz olsa bele, haqqi eshitmir, demir ve gormursunuz. Ancaq sizde olmayan iki sheyin birincisi budur ki,) muharibe vaxti (doyushe girerken) dogruluqda ve donmezlikde azad insanlar kimi deyilsiniz (qorxu ve umidsizlikden ozunuzu dushmen qarshisinda qul ve noker kimi gosterirsiniz, dogruluga ve azadliga deliliniz yoxdur) ve (ikincisi) belada, chetinliklerde etimad oluna bilecek heqiqi qardashlar deyilsiniz. elleriniz torpaga bulashsin (yoxsulluga, perishanliga mubtela olub xeyir gormeyesiniz!) Ey sarbanlari uzaqlashmish, bir terefden toplashanda bashqa terefden dagilan develere benzeyenler (sizin menim etrafimdan dagilmaginiza gAlince ise) Allaha and olsun, guman edirem ki, muharibe shiddetlense ve doyush alovu sholelense, qadin (dogum zamani) qarnindaki ushaqdan uzaqlashdigi kimi ebu Talibin oglundan uzaqlashib dagilishacaqsiniz. (Dagilishdiqdan sonra ushagin anasinin qarnina qayitmasi mumkunsuz oldugu kimi dagildiqdan sonra sizleri toplamaq da qeyri-mumkun olacaq.) Menim Rebbim terefinden (oz dogru durustluyume) subutum ve delilim var, oz Peygemberimin gosterishi ile dogru yolla gedirem (O Hezret terefinden xelifeliye teyin olunmusham), aydin ve ashkar bir usulla (muqeddes islam dininin buyurdugu kimi) reftar edirem (ve oz gozachiqligimla sehv yollar arasindan), haqq yolu tapmisham ve onunla gedirem. (Bele olan halda, nece etrafimdan dagilishib uzaqlashir ve sozlerime emel etmirsiniz?) oz peygemberinizin Ehli-beytine (Emirel-mominin ve onun ovladlarina) baxin ve onlarin yolundan chixmayaraq emellerine tabe olun ki, hech vaxt sizi dogru yoldan chixarmaz, helaket ve azginliga qaytarmazlar. eger onlar (xelifelik, cihad ve ya bashqa ishlerde evde) eyleshseler (qiyam etmeseler), siz de (evinizde) eyleshin (ve onlara itaet edin), eger ayaga qalxsalar (her hansi ishde qiyam etseler), siz de qalxin (onlara komek ve yardim edin) ve onlardan one kechmeyin (oz bildiyinize esasen reftar etmeyin) ki, azgin ve sergerdan olarsiniz. Ve arxada da qalmayin (emrlerinden ve qadagalarindan qefletde olmayan) ki, bichare ve helak olarsiniz. Men Mehemmedin (sellellahu eleyhi ve alih) sehabelerini gormushem ve sizlerden hech birinin onlar kimi oldugunu gormurem. (Ona gore ki,) onlarin seherler sachlari daginiq ve tozlu olar, geceleri secde ve qiyam halinda oyaq kechirerdiler. Alinlari ile uzleri arasinda novbe qoymushdular. (Gah alinlarini, gah da uzlerini torpaga qoyardilar.) Qayidishi (qiyameti) xatirlayaraq koz kimi yanardilar (iztirabli ve narahat idiler). Alinlari secdenin uzunlugundan kechilerin dizleri kimi (qabar baglamish) idi. Pak Allah zikr edilende ezab ve cezanin qorxusundan, savab ve mukafata umidden gozlerinden axan yashlardan yaxalari islanar ve shiddetli kulekli gunlerde agacin titrediyi kimi eserdiler.
 
[Geri]