imam Ali eleyhis-salamin Mehemmed Ehli-Beyti eleyhimus-salami (onlarin feziletlerini) beyan etdiyi xutbelerindendir.
Mehemmed Ehli-Beyti (pak imamlar-salavatullah eleyhim ecmein) elm ve biliyi dirildenler ve nadanliq ve cehaleti oldurenlerdir. (Onlardan elm elde edilir ve vasiteleri ile nadanliq def edilir.) Onlarin sebrlilikleri alimliklerinden xeber verir (chunki sebr etmek lazim olan yerleri bilib ancaq hemin yerlerde sebrlilik ederler) ve hemchinin zahirleri batinlerinden (gozel soz ve emelleri pakliq ve safliqlarinin kamilliyinden) ve sukutlari sozlerinin duzluk ve dogrulugundan! (chunki insanin sukut ederek yersiz danishmamasi onun sozlerinin elm ve hikmet esasinda olmasina bir delildir.) Haqq ile muxalifet etmezler (ondan uz dondermezler) ve onun baresinde ixtilaf ve ziddiyyetleri yoxdur (sozleri bir shekildedir). Onlar islamin sutunlari ve siginacaqlaridir (oz elmleri ile onu qoruyur ve hokmlerini xalqa oyrederek onlara azginliq ve nadanliqdan nicat verirler). Haqq onlarin vasitesi ile oz esline ve yerine qayidir, batil ve nahaq onun yerinden uzaqlashir, mehv olur ve haqq zahir olanda (batilin) dili kesilir. (Onlarin elm ve biliyi neticesinde haqq ve heqiqet ashkar, batil ve nahaq ise mehv olur.) Dini (ve onun hokmlerini) bildiler, qavradilar, amma sirf eshitmeye ve neql etmeye esaslanan qavrama ile deyil, elme ve riayet (emel) etmeye esaslanan qavrama ile! (chunki eger bele olmasaydi, bashqalarindan bir ustunlukleri olmazdi.) Elmi revayet edenler chox, ona emel edenler ise azdir.